پیرسینگ گوش

پیرسینگ گوش یکی از قدیمی‌ترین و رایج‌ترین روش‌های زیبایی بدن است که نه‌تنها جنبه‌ی زینتی دارد، بلکه در برخی فرهنگ‌ها نماد هویت، قدرت یا حتی جایگاه اجتماعی بوده است. با اینکه در گذشته فقط یک یا دو نوع پیرسینگ رایج بود، امروزه تنوعی چشم‌گیر از مدل‌ها، متدها و سبک‌ها برای سوراخ‌کردن گوش وجود دارد.

پیرسینگ گوش یکی از رایج‌ترین و قدیمی‌ترین انواع پیرسینگ در جهان است که در فرهنگ‌ها و تمدن‌های مختلف، معانی و کاربردهای متنوعی داشته است. این عمل معمولاً شامل سوراخ‌ کردن لاله یا بخش‌های دیگر گوش برای قرار دادن زیورآلاتی مانند گوشواره است. پیرسینگ گوش می‌تواند صرفاً جنبه زیبایی داشته باشد یا به عنوان نمادی فرهنگی، مذهبی یا حتی اجتماعی استفاده شود. امروزه انواع مختلفی از پیرسینگ گوش مانند پیرسینگ لاله، غضروف، تراگوس، هلیکس و کانچ وجود دارد که هرکدام به سبک خاصی از زیبایی‌شناسی و سلیقه شخصی مربوط می‌شود.

 

فرآیند انجام پیرسینگ گوش باید با رعایت کامل بهداشت و توسط متخصص مجرب انجام شود تا از بروز عفونت و مشکلات دیگر جلوگیری شود. معمولاً بعد از سوراخ کردن گوش، مراقبت‌هایی مانند تمیز نگه داشتن محل پیرسینگ، استفاده از محلول ضدعفونی‌کننده و پرهیز از تماس دست آلوده با گوش ضروری است. زمان بهبودی بسته به ناحیه سوراخ‌شده متفاوت است؛ به عنوان مثال، پیرسینگ لاله گوش ممکن است در عرض چند هفته بهبود یابد، اما پیرسینگ غضروف ممکن است چند ماه زمان ببرد. انتخاب مکان مناسب برای انجام پیرسینگ و استفاده از جواهرات با کیفیت نیز در جلوگیری از عوارض بسیار مهم است.

پیرسینگ گوش

تاریخچه پیرسینگ گوش

پیرسینگ گوش سابقه‌ای هزاران ساله دارد. در بسیاری از تمدن‌های باستانی مانند مصر، هند، یونان و روم، سوراخ‌کردن گوش به دلایل مختلفی انجام می‌شد:

مذهبی و معنوی: در برخی فرهنگ‌ها پیرسینگ نوعی آیین مذهبی بوده است.

اجتماعی: در هند، جایگاه اجتماعی زنان از طریق نوع جواهرات و محل سوراخ‌کردن گوش مشخص می‌شده است.

نماد شجاعت: در برخی قبایل، مردان جنگجو با سوراخ‌کردن گوش نشان می‌دادند که به بلوغ و شجاعت رسیده‌اند.

کلینیک تخصصی یاهوسلامت ارائه دهنده انواع خدمات پیرسینگ می باشد. جهت رزرو نوبت می توانید با شماره های ۰۲۱۷۶۷۰۰۹۱۹ و ۰۹۰۳۸۶۱۵۸۱۵ تماس حاصل فرمایید.

انواع پیرسینگ گوش

انواع پیرسینگ گوش

در حال حاضر، ده‌ها مدل پیرسینگ برای گوش وجود دارد که هرکدام نام، سبک و محل متفاوتی دارند. در ادامه، معروف‌ترین انواع آن را معرفی می‌کنیم.

۱. پیرسینگ لاله گوش (Lobe Piercing)

پیرسینگ لاله گوش رایج‌ترین و سنتی‌ترین نوع پیرسینگ گوش است که روی قسمت نرم و گوشتی پایین گوش انجام می‌شود. این نوع پیرسینگ اغلب اولین پیرسینگی است که افراد انجام می‌دهند. همچنین کم‌دردترین و آسان‌ترین نوع پیرسیگ گوش شناخته می‌شود. محل آن بسیار سریع بهبود می‌یابد و معمولاً چیزی حدود ۶ تا ۸ هفته طول می‌کشد. پیرسینگ‌های لاله گوش بسیار متنوع هستند و امکان استفاده از طیف گسترده‌ای از جواهرات را در این قسمت دارید. به دلیل محبوبیت و سادگی، پیرسینگ لاله گوش انتخاب بسیار خوبی برای اولین پیرسینگ افراد است. همچنین به راحتی با سایر پیرسینگ‌های گوش برای ایجاد ظاهری لایه لایه یا روی هم قرار گرفته، ست می‌شود. همچنین این نوع پیرسینگ برای همه سنین مناسب است.

2.  پیرسینگ تراگوس  (Tragus Piercing)

پیرسینگ تراگوس یکی از انواع جذاب پیرسینگ‌های غضروفی گوش است که روی قسمت کوچک و برجسته‌ای از غضروف در جلوی مجرای گوش (تراگوس) انجام می‌شود. این نوع پیرسینگ به دلیل محل خاصی که دارد، ظاهری منحصربه‌فرد و مدرن به گوش می‌بخشد و معمولاً با گوشواره‌های کوچک مانند میله‌های باریک یا نگین‌های ظریف تزئین می‌شود. انجام پیرسینگ تراگوس ممکن است کمی دردناک‌تر از پیرسینگ لاله باشد چون غضروف در این ناحیه سفت‌تر است، و همچنین به مراقبت بیشتری نیاز دارد تا از بروز عفونت جلوگیری شود. زمان بهبودی آن معمولاً بین ۳ تا ۶ ماه است و در این مدت باید از لمس کردن بی‌مورد و استفاده از هدفون‌های تو گوشی خودداری کرد. با وجود حساسیت بیشتر، بسیاری از افراد به دلیل ظاهر خاص و شیک آن، پیرسینگ تراگوس را انتخاب می‌کنند.

3. پیرسینگ هیلیکس  (Helix Piercing)

پیرسینگ هلیکس یکی از محبوب‌ترین انواع پیرسینگ‌های غضروفی گوش است که در لبه‌ی بالایی و خارجی گوش، یعنی بخش هلالی‌شکل غضروف انجام می‌شود. این نوع پیرسینگ معمولاً به‌صورت تکی یا چندتایی (مانند دابل یا تریپل هلیکس) انجام می‌گیرد و با استفاده از گوشواره‌های حلقه‌ای یا میله‌ای ظریف تزئین می‌شود. هلیکس به دلیل محل قرارگیری‌اش، ظاهری شیک و مدرن به گوش می‌دهد و به‌راحتی با سایر پیرسینگ‌ها ترکیب می‌شود تا یک استایل خاص و شخصی‌سازی‌شده ایجاد کند. مدت زمان بهبودی پیرسینگ هلیکس معمولاً بین ۴ تا ۹ ماه است و نیازمند مراقبت‌های بهداشتی منظم و اجتناب از فشار مستقیم یا ضربه به گوش می‌باشد. به‌خاطر زیبایی و تنوع بالایی که در انتخاب زیورآلات دارد، هلیکس یکی از گزینه‌های پرطرفدار در میان علاقه‌مندان به پیرسینگ محسوب می‌شود.

آشنایی با انواع مختلف سوراخ کردن گوش

4. پیرسینگ دایت  (Daith Piercing)

پیرسینگ دایت یکی از خاص‌ترین و متفاوت‌ترین انواع پیرسینگ‌های گوش است که روی چین داخلی غضروف گوش، درست در بخش نزدیک به مجرای گوش داخلی انجام می‌شود. به دلیل محل قرارگیری منحصربه‌فرد، این نوع پیرسینگ ظاهری بسیار خاص و چشم‌گیر دارد و معمولاً با گوشواره‌های حلقه‌ای کوچک تزئین می‌شود. برخی افراد باور دارند که پیرسینگ دایت می‌تواند در کاهش میگرن مؤثر باشد، اگرچه شواهد علمی قطعی برای تأیید این ادعا وجود ندارد. فرایند انجام آن کمی پیچیده‌تر از سایر پیرسینگ‌ها است و نیاز به مهارت بالای متخصص دارد. همچنین به دلیل موقعیت داخلی، مراقبت‌های بهداشتی منظم و پرهیز از لمس مکرر برای جلوگیری از عفونت بسیار مهم است. زمان بهبودی دایت معمولاً بین ۶ تا ۹ ماه است.

5. پیرسینگ روک  (Rook Piercing)

پیرسینگ روک یکی از خاص‌ترین انواع پیرسینگ‌های غضروفی گوش است که در بخش داخلی و بالایی غضروف گوش، دقیقاً در بالای ناحیه دایت و در چین عمودی غضروف انجام می‌شود. این نوع پیرسینگ به دلیل محل قرارگیری‌اش، ظاهری منحصر‌به‌فرد و جذاب دارد و معمولاً با میله‌های خمیده (curved barbells) یا حلقه‌های کوچک تزئین می‌شود. انجام پیرسینگ روک ممکن است نسبت به دیگر انواع پیرسینگ گوش کمی دردناک‌تر باشد، چون در ناحیه‌ای قرار گرفته است که غضروف سفت و ضخیم دارد. مدت زمان بهبودی آن معمولاً بین ۶ تا ۹ ماه است و در این مدت رعایت بهداشت، پرهیز از فشار و لمس بی‌مورد برای جلوگیری از عفونت و تحریک ناحیه ضروری است. با اینکه روک یکی از پیرسینگ‌های کمتر شناخته‌شده است، اما به دلیل خاص بودن ظاهر آن، توجه بسیاری از علاقه‌مندان به استایل‌های منحصر‌به‌فرد را جلب می‌کند.

6. سوراخ کردن حلزونی (Conch Piercing)

سوراخ کردن حلزونی یا پیرسینگ کانچ (Conch Piercing) یکی از انواع خاص پیرسینگ‌های غضروفی گوش است که در ناحیه مرکزی گوش، یعنی بخش داخلی و نسبتاً صاف غضروف گوش انجام می‌شود. این نوع پیرسینگ به دلیل محل قرارگیری‌اش که شباهت به صدف یا حلزون دارد، به این نام شناخته می‌شود و می‌تواند هم به‌صورت پیرسینگ داخلی (Inner Conch) و هم خارجی (Outer Conch) انجام شود. معمولاً از میله‌های صاف یا حلقه‌های بزرگ برای تزئین این نوع پیرسینگ استفاده می‌شود که جلوه‌ای بسیار خاص و جلب توجه‌کننده به گوش می‌دهد. زمان بهبودی کانچ معمولاً بین ۶ تا ۹ ماه است و به مراقبت‌های بهداشتی دقیق نیاز دارد تا از بروز عفونت جلوگیری شود. این نوع پیرسینگ به‌ویژه در میان کسانی که به دنبال استایلی جسورانه و متفاوت هستند، محبوبیت زیادی دارد.

7. پیرسینگ تخت یا پیرسینگ صاف  (Flat Piercing)

پیرسینگ تخت یا پیرسینگ صاف (Flat Piercing) یکی از انواع پیرسینگ‌های غضروفی گوش است که در بخش صاف و بالایی گوش، بین هلیکس و ناحیه داخلی غضروف (مانند روک یا کانچ) انجام می‌شود. این ناحیه به دلیل سطح نسبتاً صاف غضروف، محل مناسبی برای استفاده از گوشواره‌های میله‌ای کوتاه یا نگین‌های فلت و ساده است. پیرسینگ تخت ظاهری مدرن، مینیمال و در عین حال خاص به گوش می‌دهد و اغلب با سایر پیرسینگ‌ها ترکیب می‌شود تا یک چینش جذاب و منحصر‌به‌فرد ایجاد کند. زمان بهبودی آن معمولاً بین ۴ تا ۶ ماه است و مانند دیگر پیرسینگ‌های غضروفی نیازمند مراقبت‌های بهداشتی دقیق، پرهیز از تماس دست آلوده و فشار مستقیم است. با وجود جدید بودن این نوع پیرسینگ نسبت به گزینه‌های کلاسیک‌تر، به سرعت در میان علاقه‌مندان به پیرسینگ محبوب شده است.

سوراخ کردن گوش در کلینیک یاهوسلامت

در کلینیک یاهوسلامت سوراخ کردن گوش با دستگاه گوش سوراخ کن و با رعایت نکات بهداشتی انجام می شود. همچنین خدمات دیگری از قبیل پیرسینگ گوش ، بینی و ناف نیز در این مرکز انجام می شود. جهت کسب اطلاعات بیشتر و دریافت نوبت با یاهو سلامت تماس بگیرید .

ویزیت آنلاین

از سرویس ویزیت آنلاین یاهوسلامت به صورت ۲۴ ساعته، در هفت روز هفته (حتی روزهای تعطیل) میتوانید استفاده نمایید.

نوبت دهی حضوری

از سرویس ویزیت آنلاین یاهوسلامت به صورت ۲۴ ساعته، در هفت روز هفته (حتی روزهای تعطیل) میتوانید استفاده نمایید.

روش‌های سوراخ کردن گوش

سوراخ‌کردن گوش می‌تواند با ابزارهای مختلفی انجام شود. شناخت این روش‌ها به شما کمک می‌کند تصمیم بهتری بگیرید.

1. روش سنتی با سوزن استریل

سوراخ کردن گوش به روش سنتی با سوزن استریل، یکی از قدیمی‌ترین و مطمئن‌ترین روش‌ها برای ایجاد پیرسینگ است که هنوز هم در بسیاری از مناطق و میان افراد حرفه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این روش، ابتدا ناحیه مورد نظر به‌خوبی ضدعفونی می‌شود و سپس با استفاده از یک سوزن مخصوص، تیز و استریل‌شده، سوراخ ایجاد می‌گردد. این روش نسبت به دستگاه‌های سوراخ‌کننده گوش، کنترل بیشتری در عمق و زاویه سوراخ‌کاری فراهم می‌کند و آسیب کمتری به بافت‌های اطراف وارد می‌سازد. همچنین احتمال بروز عفونت، پارگی یا حساسیت در این روش به دلیل استفاده از ابزار استریل و دقت بالای فرد انجام‌دهنده، کمتر است. پس از انجام سوراخ، گوشواره‌ای ضدحساسیت و مناسب در محل قرار داده می‌شود و رعایت مراقبت‌های بهداشتی تا زمان بهبودی کامل ضروری است.

۲. استفاده از دستگاه تفنگی  (Piercing Gun)

سوراخ کردن گوش با استفاده از دستگاه تفنگی (Piercing Gun) یکی از روش‌های رایج و سریع برای ایجاد سوراخ در گوش، به‌ویژه در لاله‌ی گوش است. در این روش، گوشواره‌ی استریل‌شده به‌عنوان سوزن عمل می‌کند و با فشار ناگهانی دستگاه، گوش را سوراخ کرده و همزمان در محل قرار می‌گیرد. این روش به دلیل سرعت بالا و درد کمتر در لحظه، بسیار متداول است، به‌ویژه برای کودکان.

با این حال، استفاده از تفنگ پیرسینگ در نواحی غضروفی توصیه نمی‌شود، چون می‌تواند به دلیل ضربه‌ی شدید، باعث آسیب بافت، التهاب یا حتی ترک‌ خوردن غضروف شود. همچنین این دستگاه و گوشواره داخل آن باید به‌درستی ضدعفونی شوند. به همین دلیل رعایت کامل نکات بهداشتی و انتخاب افراد متخصص برای انجام این روش بسیار مهم است. شما می‌توانید رنگ نگین و نوع میخ گوشواره (طلا ، نقره ، استیل) را انتخاب نمایید. هزینه سوراخ کردن لاله گوش در همه موارد به یک میزان است و تنها تفاوت در نوع فلز گوشواره است.

مراحل انجام پیرسینگ گوش

۱. انتخاب محل مناسب برای سوراخ کردن

در قدم اول، باید مشخص کنید که قصد دارید کدام قسمت گوش را سوراخ کنید؛ لاله، غضروف بالا، تراگوس، کانچ یا سایر نقاط. انتخاب محل بر اساس سلیقه، میزان درد، مدت بهبودی و نوع پیرسینگ مورد نظر انجام می‌شود.

۲. مشاوره با متخصص یا پیرسینگ‌کار حرفه‌ای

قبل از انجام سوراخ کردن، مشاوره با فردی باتجربه و دارای مجوز بسیار مهم است. در این مرحله، درباره روش انجام کار، مراقبت‌های بعد از پیرسینگ، نوع گوشواره مناسب و خطرات احتمالی صحبت می‌شود.

مراحل سوراخ کردن گوش

۳. ضدعفونی کردن محل

پیش از شروع، پوست ناحیه مورد نظر به‌دقت با مواد ضدعفونی‌کننده مانند الکل یا محلول‌های پزشکی پاکسازی می‌شود تا از انتقال باکتری‌ها جلوگیری شود.

۴. علامت‌گذاری محل سوراخ

پیرسینگ‌کار با استفاده از ماژیک استریل، نقطه دقیق سوراخ را مشخص می‌کند تا پیرسینگ متقارن و دقیق انجام شود. در این مرحله می‌توانید محل علامت‌گذاری را در آینه بررسی و تأیید کنید.

۵. انتخاب روش سوراخ کردن (سوزن یا تفنگ پیرسینگ)

بسته به نوع پیرسینگ و ناحیه گوش، روش سوراخ کردن انتخاب می‌شود. برای لاله‌ی گوش معمولاً از تفنگ استفاده می‌شود و برای غضروف‌ها سوزن استریل ایمن‌تر است.

۶. انجام پیرسینگ

در این مرحله، با استفاده از ابزار انتخابی، سوراخ در محل مشخص‌شده ایجاد می‌شود. هم‌زمان یا بلافاصله پس از آن، گوشواره اولیه (معمولاً از جنس استیل ضدزنگ یا تیتانیوم) در گوش قرار داده می‌شود.

۷. مراقبت‌های پس از پیرسینگ

پس از انجام سوراخ، رعایت نکات مراقبتی بسیار مهم است. از جمله:

  • تمیز کردن محل روزی ۲ بار با محلول نمکی یا ضدعفونی‌کننده مخصوص
  • پرهیز از دست زدن با دست آلوده
  • اجتناب از خوابیدن روی گوش سوراخ‌شده
  • دوری از استخر تا زمان بهبودی
  • استفاده از گوشواره مناسب و سبک تا کامل شدن روند ترمیم

 

۸. بررسی روند بهبودی و پیگیری

فرآیند بهبودی ممکن است از چند هفته تا چند ماه طول بکشد، بسته به محل پیرسینگ. در صورت مشاهده علائمی مانند تورم شدید، چرک یا درد مداوم، باید به پزشک یا پیرسینگ‌کار مراجعه کرد.

مراقبت های بعد از پیرسینگ گوش

مراقبت‌های بعد از پیرسینگ گوش

مراقبت درست از پیرسینگ، رمز موفقیت و پیشگیری از عفونت است. در ادامه نکات مهمی را مرور می‌کنیم:

نکات بهداشتی مهم

  • روزانه دوبار تمیز کردن با محلول ضدعفونی‌کننده
  • خودداری از دست‌زدن با دست آلوده
  • اجتناب از خوابیدن روی گوش سوراخ‌شده
  • از روبالشی تمیز و نرم استفاده کرده و مرتب عوضش کنید.
  • عدم تعویض گوشواره حداقل تا ۶ هفته
  • از رفتن به استخر، جکوزی یا دریا تا بهبود کامل خودداری کنید.
  • از محصولات عطردار، کرم‌ها یا اسپری‌های بدن نزدیک محل پیرسینگ استفاده نکنید.

 

علائم هشداردهنده

  • قرمزی شدید یا تورم زیاد
  • خروج چرک یا مایع زرد
  • تب یا درد مداوم

در صورت مشاهده این علائم، فوراً به پزشک یا پیرسر مراجعه کنید.

چه کسانی نباید پیرسینگ گوش انجام دهند؟

  • افرادی با بیماری‌های خودایمنی
  • کسانی که دیابت کنترل‌نشده دارند
  • کسانی که سابقه‌ی عفونت‌های مزمن در گوش دارند
  • کودکانی که قادر به رعایت بهداشت شخصی نیستند

 

پیرسینگ گوش برای کودکان: نکات و ملاحظات

اگر قصد دارید گوش کودک خود را سوراخ کنید، به این نکات توجه کنید:

  • حتماً از مراکز تخصصی استفاده کنید
  • سوزن را به دستگاه ترجیح دهید
  • از گوشواره‌ی نقره یا طلا استفاده شود
  • مراقبت‌های بهداشتی را جدی بگیرید

 

تفاوت پیرسینگ موقت و دائمی

پیرسینگ موقت بدون سوراخ‌کردن واقعی گوش قرار میگیرد و با استفاده از یک گیره یا مگنت سر جای خود باقی می‌ماند. این نوع پیرسینگ برای افرادی که به درد یا سوزن حساس‌اند مناسب است. اما پیرسینگ دائمی با استفاده از سوراخ‌کردن واقعی گوش با ابزار مخصوص انجام می‌شود. این نوع پیرسینگ ماندگار و نیاز به مراقبت دارد. همچنین امکان عفونت در صورت بی‌احتیاطی و عدم رعایت بهداشت وجود دارد.

چه نوع گوشواره‌ای برای پیرسینگ اولیه مناسب است؟

  • طلای ۱۴ یا ۱۸ عیار
  • نقره
  • استیل ضد زنگ

 

هزینه پیرسینگ گوش چقدر است؟

هزینه به عوامل مختلفی مانند نوع پیرسینگ (لوب، کارتیلیج و غیره)، ابزار مورد استفاده (سوزن یا دستگاه)، منطقه سکونت و تخصص فرد بستگی دارد.

 

پرسش‌های متداول درباره پیرسینگ گوش

۱. پیرسینگ گوش چقدر درد دارد؟

میزان درد بستگی به محل سوراخ‌کردن و آستانه درد فرد دارد. پیرسینگ لوب کمترین و اینداستریال بیشترین درد را دارد.

۲. آیا می‌توان همزمان چند پیرسینگ انجام داد؟

بله، اما توصیه می‌شود بیش از دو پیرسینگ همزمان انجام نشود تا بهبودی بهتر صورت گیرد.

۳. چه مدت طول می‌کشد تا پیرسینگ گوش کاملاً بهبود یابد؟

پیرسینگ لوب معمولاً ۶ تا ۸ هفته، اما غضروفی‌ها بین ۳ تا ۹ ماه زمان نیاز دارند.

۴. آیا می‌توان بعد از پیرسینگ ورزش کرد؟

بله، ولی باید مراقب ضربه یا تعریق زیاد باشید. بهتر است چند روز اول از ورزش‌های شدید پرهیز کنید.

۵. اگر گوشم بعد از پیرسینگ عفونت کرد چه کنم؟

از تماس دست آلوده خودداری کرده و با محلول ضدعفونی‌کننده تمیز کنید. اگر علائم شدید شد، حتماً به پزشک مراجعه کنید.

 

نتیجه‌گیری

پیرسینگ گوش اگر به‌درستی انجام شود و مراقبت‌های بعدی رعایت گردد، تجربه‌ای زیبا، لذت‌بخش و کم‌خطر خواهد بود. انتخاب پیرسر حرفه‌ای، استفاده از ابزار استریل، و مراقبت‌های بهداشتی مهم‌ترین عوامل در جلوگیری از عفونت و التهاب هستند. با شناخت انواع مختلف پیرسینگ و روش‌های انجام آن، می‌توانید تصمیمی آگاهانه و مطابق با سلیقه‌ی خود بگیرید.